ยกที่หนึ่ง : เริ่มต้นรับการรักษา

Categories:

บันทึกยกที่หนึ่งของการเริ่มต้นรับการรักษา 
เริ่มต้นจากการวินิจฉัยด้วยการเจาะไขกระตูก 
(เอาให้ชัวรฺ์ว่าเป็นไม่เป็น) 
วันแรกของการเข้าไปนอนโรงพยาบาล 
การให้เคมีครั้งแรก อาการจิตตกและอื่นๆ อีกมากมาย
ที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะต้องเจอ แต่เมื่อต้องเจอ 
เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้...ผ่านไปได้ยังไง 
เชิญติดตามอ่านได้ค่ะ


วินิจฉัย
โดย Apple Patcharee เมื่อ 2 กันยายน 2010 เวลา 14:01 น.

ก่อนเจาะไขกระดูก

หมอถาม : ปวดหัวมั้ย >>> ไม่ 
หมอถาม : เจ็บกระดูกมั้ย >>> ไม่
หมอถาม : ตาซีดมั้ย >>> ไม่ 

หลังเจาะและรู้ผล 

เริ่มรู้สึกว่าจะเป็นทุกอย่างตามที่หมอบอก
นี่ถ้าบอกว่าต้องคลื่นไส้ด้วย คงอ้วกออกมา 

เฮ้อ จิตนำกาย @^_^@

เจ้าฮะ
โดย Apple Patcharee เมื่อ 3 กันยายน 2010 เวลา 18:50 น.

ไม่ เคยคิดจะซอยผมสั้น เพราะหน้าเรากลมบ๊อก แต่ก็ไปซอยมาแล้ว
เผื่อว่าเวลารักษา ผมร่วงจะได้ตกใจน้อยลง ตัดเสร็จพี่ชายหัวเราะใหญ่
แซวว่าเหมือนอาเจ้ อาอึ้ม ทั้งที่ก่อนตัดหลอกว่าเราจะเหมือนเจ้าฮะ
ทำเอาวัยรุ่นเซ็ง ดีนะมีกำลังใจดี สามีบอก โห..เหมือนนิโคลเลย
(เข้าข้างกันสุดฤทธิ์ น่ารักที่สุด) แต่อีพี่ชายบอกว่า สามีเราโกหกเก่งนะ ดูมันดิ ><

พรุ่งนี้
ดย Apple Patcharee เมื่อ 5 กันยายน 2010 เวลา 17:50 น.

พรุ่งนี้ต้องไปนอนศิริราชแล้ว 
ภาพ : จาก Google ค่ะ













ถูกห้ามใช้มือถือ รวมทั้งทุกอย่างที่เป็นคลื่น คงเหงาน่าดู แต่ก็สู้ๆ ค่ะ^^

สมีกอล์ล
โดย Apple Patcharee เมื่อ 6 กันยายน 2010 เวลา 18:55 น.

อยู่ รพ.วันแรกจิตตกเล็กน้อย คิดถึงบ้าน วันนี้ถูกเจาะนั่นนี่จนตัวพรุนเป็นฟองน้ำ
หมอบอกเดี๋ยวให้เคมีจะกลายเป็น แดร็กคูล่า เราเถียงว่าน่าจะเป็นแดร็กคิวรี่
เอ! หรือสมีกอล์ล ในแฮรี่พอร์ตเตอร์น่าจะอินเทรนด์กว่าน้า

7 กันยายน 2010 เวลา 9:37 น.
ระหว่างรอทำเคมี จิตตกไปอีก1ขีดล่ะ กลัวสิ่งที่ยังมาไม่ถึงT_T


แจ็คพอต
โดย Apple Patcharee เมื่อ 6 กันยายน 2010 เวลา 19:34 น.

ถามหมอว่าสาเหตุมาจากอะไร หมอบอกลูคิเมียเฉียบพลันยังหาสาเหตุไม่พบ
มันเป็นแจ็คพอต โอ้โฮ ตลกร้าย เราเล่นการพนันก็ไม่เป็น จับฉลากก็ได้แต่บ๊วยๆ
ทีงี้มาแจ็คพอต หรือว่าเบื้องบนเห็นว่าเราเข้มแข็งนะ
ถึงส่งบททดสอบมหาหินมาให้ (เราแอบเล่น Fb ละ ;P)

เราทุกคนมีแจ๊คพอดกันคนละแบบ 
มีบททดสอบกันคนละบท สุดท้ายเมื่อเราผ่านบททดสอบหินๆ ไป
เราจะกลายเป็นคนใหม่ที่รู้จักชีวิตดีกว่าเดิม มันคือรสชาติความเป็นคน
= Ariya =                                                                                                                                                


ยกสาม
โดย Apple Patcharee เมื่อ 11 กันยายน 2010 เวลา 9:30 น.
 

คีโมทางเส้นเลือดไปแล้ว 2 วัน วันนี้จะเริ่มยก 3 จิตเริ่มงอแง ตอนนี้เริ่มกินไม่ได้ 
ท้องผูก ปากแห้ง และเพลีย ใครก็ได้ช่วยด้วย


รู้ทันคีโมด้วยสติ

 












ของเยี่ยม
โดย Apple Patcharee เมื่อ 15 กันยายน 2010 เวลา 9:33 น.

 
เมื่อวานได้รับบิ๊กกระเช้า แต่ถูกสกรีนงัดเอาดอกไม้สวยๆ ที่ติดกระเช้าทิ้ง

เพราะหมอห่วงว่าจะแพ้เกสรดอกไม้ ทำเอาเราคอตกเพราะชอบดอกไม้มาก 
ส่วนผลไม้สดหมอห้ามกินเพราะกลัวติดเชื้อ เราได้แต่มองตาละห้อย 
ในกระเช้ามีแต่ของที่เราชอบ สตรอเบอรี่งี้ สาลี่งี้ กีวี่งี้ น้ำลายไหลอ่ะ 
สามีกินสตรอเบอรี่ลูกโตโชว์และบอกว่าพี่กินแทนละกัน 
เปิ้ลไปกินแบรนด์ลูกพรุนละกันรสคล้ายกัน(ตรงไหน)แถมปลอดเชื้อ^^


ผู้รับ
โดย Apple Patcharee เมื่อ 15 กันยายน 2010 เวลา 18:49 น.

 
ถ้าการป่วยครั้งนี้เป็นโชคร้าย มันก็มีโชคดีอย่างประหลาดด้วย 

เราเจอหมอแสนดีที่แนะนำให้เรามาเป็นคนไข้ของหมอที่เก่งที่สุดในประเทศ 
เราได้ข้อมูล ความรักความห่วงใยจากคนรอบข้างอย่างล้นหลาม 
กลับไปเป็นน้องสาวคนเล็กที่พี่ๆ คอยดูแล เพื่อนบอกว่าถ้านี่เป็นบททดสอบจากฟ้า 
ฟ้าก็คงส่งตัวช่วยมาให้เราด้วย ฉะนั้นเราต้องใช้ให้หมด ตอนนี้เราต้องเรียนรู้
การเป็นผู้รับบ้าง ไม่รู้จะขอบคุณทุกคนยังไงดี ขอบคุณค่ะ ^/\^


จ๋อย
โดย Apple Patcharee เมื่อ 17 กันยายน 2010 เวลา 7:44 น.


ให้คีโมครบ 10 เข็มแล้ว ต่อไปคือรอให้เม็ดเลือดขาวต่ำจนเกือบ 0 

เพราะคีโมจะไปทำลาย ทั้งเซลล์ดีและไม่ดีในร่างกาย 
หมอบอกว่าช่วงนี้จะติดเชื้อง่าย และเป็นธรรมดาที่จะผมร่วง เป็นแผล 
ไข้ขึ้น กินไม่ได้ ซึ่งก็จะถูกให้ยาไปตามสภาพ จากนั้นร่างกายจึงค่อยฟื้นฟู 
สิ่งที่หมอกังวลคือติดเชื้อ เพราะเราไร้ภูมิต้านทานเลย 
จึงห้ามเยี่ยมไปอีก2-3สัปดาห์ จ๋อยเลย

แวมไพร์
โดย Apple Patcharee เมื่อ 18 กันยายน 2010 เวลา 14:46 น.


ตอนนี้เราเป็นแวมไพร์ เพิ่งกินเลือดเสร็จไปอีก 2 ถุง 

เพราะคีโมไปกดให้ฮีโมโกลบินต่ำ ตั้งแต่เข้ารพ.มา 
ได้ทั้งเลือดและเกล็ดเลือด(สีคล้ายน้ำเหลือง) ไปแล้วหลายถุง 
รู้สึกขอบคุณคนที่บริจาคเลือดมากเลย เค้าช่วยต่อชีวิตให้เราแท้ๆ 
มีพี่สนิทอยู่คน เค้าจะบริจาคเลือดทุก 3 เดือน ทำมาเป็นสิบปีแล้ว 
พอรู้ว่าเราป่วย ก็เข้ามาบริจาคเลือดไว้ที่ศิริราชซึ้งใจจริงๆ ถ้าเพื่อนๆ อยากทำบุญ 
อย่าลืมนึกถึงการบริจาคเลือดนะคะ ^^ อย่ารอให้เสียโอกาสเหมือนเรา 
เพราะตอนนี้ไม่ค่อยมีเลือดแล้ว

 

ครูเจ็บ
โดย Apple Patcharee เมื่อ 20 กันยายน 2010 เวลา 15:02 น.

 
เมื่อเช้าพยาบาลบอกว่าต้องให้เกล็ดเลือดเพิ่ม เราใจหายวาบ

เพราะพยาบาลคนนี้คือคนที่เคยเจาะแล้วก็ควานหาเส้นจนเราเส้นแตกไปแล้วหลายครั้ง 
กะจะรีเควสคนอื่นก็กลัวเค้าเสียใจ สามีบอกว่าถือว่าทำบุญ คิดซะว่าเป็นครูฝึกให้เค้าเก่ง 
ฟังแล้วคล้อยตาม เออ ดีเหมือนกัน แต่พอเธอจรดเข็ม กระแทกเข้าไปในเส้น
แล้วควานเท่านั้นแหละ แม่คุณเอ๊ย เราถึงกับร้องโอ๊ยออกมา 
ตามด้วยเสียงในใจว่า ครู(ตรู)เจ็บเฟ้ย เธอถามต่อว่า ทนไหวมั๊ย ถ้าเจ็บมาก
จะเปิดเส้นใหม่ เรารีบผงกหัว ไหวจ้ะไหว เอาเส้นนี้แหละ แม่คุณเอ๊ย เมื่อไหร่จะเก่ง เฮ้อ T_T

กระอัก
โดย Apple Patcharee เมื่อ 22 กันยายน 2010 เวลา 14:06 น.

 
เมื่อวานตั้งแต่บ่ายถึงสี่โมง เราอาเจียนเป็นเลือดเป็นระลอก เหมือนในหนังจีน

ที่เค้ากระอักเลือด เลือดสดๆ ทะลักออกทางปากสัก 7 แก้วได้ทรมานสุดๆ 
ตอนนี้เลยต้องรักษากระเพาะ กินแต่น้ำเกลือได้อย่างเดียว


ลองสั่งสมองให้จินตนาการเป็นแอนิเมชั่นภาพบวกนะ                                                                
ว่ายาที่ได้รับเหมือนกองทัพคอมมานโดตรงเข้าปราบปรามข้าศึก                                                  
เก็บกวาดตัวเกเรทั้งหมด แล้วผลักดันออกไปจากสมรภูมิร่างกายของเรา                                         
ต่อไปเราจะเคลียร์พื้นที่ สร้างกองทัพที่เข้มแข็งขึ้นมาปกป้องตัวเองใหม่...                                      
กองกำลังดีๆ รุ่นใหม่จะคอยดูแลและป้องกันร่างกายอย่างเข้มแข็ง                                                 
ร่างกายกำลังทำทุกอย่างเพื่อให้หาย พยายามคิดเป็นภาพไว้นะ สั่งสมองบ่อยๆ                                
แบบไหนร่างกายจะพยายามทำทุกอย่างให้เป็นไปตามที่สมองสั่งดูเพิ่มเติม                                      
= Ariya =                                                                                                                                    

 
ขาขึ้น
โดย Apple Patcharee เมื่อ 24 กันยายน 2010 เวลา 13:35 น.

 
หลังจากอาเจียนเป็นเลือดจนต้องให้ทั้งยา และน้ำเกลือไป 3 วัน 

แค่จิบน้ำยังเจ็บท้อง จนสงสัยว่าปกติเรากินอะไรเข้าไปตั้งเยอะได้ไง 
วันนี้เราก็กลับมากินได้แล้ว แต่ต้องกินอาหารอ่อนๆ ไม่เสาะท้องเท่านั้น 
ทั้งที่ใจจริงอยากกินนั่นนี่ เพราะเสียดายพุงที่หายไป แต่ก็เข็ด 
เพราะกลิ่นเลือดยังคาวติดคออยู่เลย เมื่อเช้าหมอบอกเม็ดเลือดขาว
เริ่มไต่จากหลักสิบขึ้นมาเป็นพันเจ็ด นี่อาจเป็นขาขึ้นของเราก็ได้

ผมยังอยู่
โดย Apple Patcharee เมื่อ 25 กันยายน 2010 เวลา 8:28 น.

 
หลังจากไข้ขึ้นไม่ได้อาบน้ำ สระผม 3 วัน จู่ๆ เช้าวาน หลังสระผม

ก็สังเกตเห็นผมร่วงสักเกือบ 20 เส้น ขนาดตัดผมสั้นมาแล้ว
ก่อนเข้ารพ.ยังอดใจแป้วไม่ได้ เช้านี้ตื่นมาก็เห็นร่วงอีก ยังดีที่บนหัว
ยังเหลืออีกเยอะนะนี่ ^^อย่าเพิ่งรีบจากพี่ไปเลยนะคนเก่ง

อาหาร
โดย Apple Patcharee เมื่อ 25 กันยายน 2010 เวลา 14:44 น.

 
ปกติเรากินข้าวกล้อง เพราะมีปัญหาเรื่องย่อยยาก แต่อาหารรพ.มีแต่ข้าวขาว 

สามีเลยต้องหุงข้าวให้กินทุกวัน เรารีเควสขอกับข้าวเป็น ปลา กุ้ง ผัก 
ทนกินไปได้สี่วัน ตอนนั้นเริ่มให้คีโมวันที่ 3 ปรากฏเกิดอาการเหม็นกับข้าว 
และอาเจียนตลอด หมอดูอาการบอกว่าอาจนอนไม่พอ แหงล่ะ ให้คีโมวันละ 12 ชม 
ทั้งแสบเส้น ทั้งร้อนใน หิวน้ำตลอด กว่ายาจะหมดก็ตี 3 ตี 5 พยาบาลมาเจาะเลือดอีก 
จะนอนได้ไง หมอเลยให้ยานอนหลับอย่างอ่อน แม้เราจะไม่ชอบนัก แต่มันก็ทำให้ดีขึ้นจริงๆ
หมอบอกว่าไม่ติดหรอกเพราะมันอ่อนมาก พอนอนได้เลยไม่อาเจียน 
แต่แพ้กลิ่นอาหารรพ.ได้กลิ่นแล้วคลื่นไส้ ผักก็ผัดไม่สุก ปลาก็เหม็นคาว 
ตอนแรกคิดว่าเราแพ้กลิ่นปลาเพราะหมอบอกบางคนก็เป็นงั้น 
แต่พี่ชายซื้อแซลมอนย่างเกลือกลับเจริญอาหาร 














หลังจากนั้นเลยซื้อกินเองตลอด เพื่อนรักคนนึงอุตส่าห์จ้างวินไปซื้ออาหารชีวจิตให้ทุกวัน 
ต้องขอบคุณจริงๆ

ปัจจัยเสี่ยง
โดย Apple Patcharee เมื่อ 27 กันยายน 2010 เวลา 7:41 น.

 
เพิ่งเห็นจากข่าว อ่านจากหนังสือ และรู้จากหมอพร้อมกันว่า

ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เป็นลูคิเมียคืออยู่อาศัยใกล้ เสาไฟแรงสูงนานๆ 
โอ๊ะโอ นั่นมันออฟฟิศเรานี่น่า และจะเกิดกับหญิงมากกว่าชาย 
อืม แจ็คพอต ขอให้เกิดกับเราคนเดียว อย่าได้เกิดกับใครอีกเลยเนอะ

โอ้โฮ
โดย Apple Patcharee เมื่อ 27 กันยายน 2010 เวลา 9:39 น.

 
เช้านี้ตื่นมา ผมร่วงตกอยู่ที่หมอนเพียบ แถมในทุกอิริยาบถก็จะมีผมร่วงฟิ้วแบบถี่ๆ คล้ายๆ ใบไม้ร่วง
 

พักยก
โดย Apple Patcharee เมื่อ 29 กันยายน 2010 เวลา 14:14 น.


เมื่อกี้หมอบอกว่าผลเลือดทุกอย่างดีขึ้น ให้ออกไปพักฟื้นที่บ้านได้ 
แม้จะแค่ 1 สัปดาห์ แต่ก็ดีใจจนน้ำตาไหล คิดถึงบ้านจะแย่ TvT 
อีก 1อาทิตย์ต้องกลับมาทำเคมีบำบัด คอร์ส 2 ยังไม่อยากคิดถึงเลย 
เพราะคิดแล้วเหนื่อยใจน่ะ เห็นสาวห้องตรงข้ามเค้าสกินเฮดแล้วคิดจะทำบ้าง 
แต่หมอห้าม กลัวมีดบาดหัวแล้วเลือดจะไหลไม่หยุด^^

ตื่นเต้น
โดย Apple Patcharee เมื่อ 30 กันยายน 2010 เวลา 7:06 น.

 
รู้สึกตื่นเต้นไงก็ไม่รู้ แค่คิดว่าจะได้นั่งรถออกไปข้างนอกก็ตื่นเต้นแย๊ว^^ 


= To Be Continue พักยก : ปรับชีวิตรับมือกับลูคิเมีย=















Spread The Love, Share Our Article

Related Posts

3 Response to ยกที่หนึ่ง : เริ่มต้นรับการรักษา

น้องเก๋ย์
31 พฤษภาคม 2554 01:08

เป็นกำลังใจให้เจ้คนเก่งเสมอๆๆๆๆๆๆ ^333^

Oh
31 สิงหาคม 2554 23:36

Bye

O
31 สิงหาคม 2554 23:38

Iove

แสดงความคิดเห็น